شناوری در برنامه ریزی پروژه ها

مشکلات زیاد بودن شناوری در برنامه ریزی پروژه ها

 

خیلی از استانداردها و منابعی که در مورد زمان‌بندی نوشته شده اند درباره شناوری‌های زیاد از حد نوشته اند. این موضوع ‌که شناوری‌ها نباید از حدی بیشتر باشند یکی از ۱۹ قاعده‌ای است که در کتب برنامه ریزی پروژه اشاره شده است.
زیاد بودن شناوری به خودی خود هیچ مشکلی ایجاد نمی‌کند. شناوری‌های زیاد از حد دلیل ایجاد مشکل نیستند، ولی از جمله نشانه هایی است که به ما هشداری درخصوص مشکلی در جاهای دیگر برنامه ارائه میدهد. مثل این است که دکتر مثلا نشانه‌ای را روی ناخن شما ببیند و مشکوک شود. آن نشانه روی ناخن به خودی خود مشکلی برای شما ایجاد نمی‌کند (مگر این‌که خیلی حساس به ظاهرتون باشید)، ولی ممکن است جای دیگری مشکل مهمی وجود داشته باشد و به همین خاطر باید ماجرا را بررسی کرد.
طبیعت اکثر پروژه‌ها این است که فعالیت‌های آنها در عمل شناوری‌های خیلی زیاد ندارند و اگه داشته باشند هم تعداد آنها از حدی بیشتر نمی‌شود. به همین خاطر انتظار میرود که فعالیت‌های برنامه هم همینطور باشند. اگه نباشند، باید شک و برنامه را چک آپ کامل کرد. شاید واقعا طبیعت پروژه اینطور باشد و در این صورت نیازی نیست که چیزی اصلاح شود؛ با این حال در اکثر موارد مشکلی در شبکه روابط وجود دارد و وقتی دقیق بررسی و رفع شود قطعا شناوری‌ها هم به حد پذیرش برمیگردند.
اگه شناوری‌ها بر خلاف ماهیت پروژه زیاد باشند، پیش‌بینی‌های برنامه در مورد آینده ضعیف می‌شود، وقتی مقادیر واقعی در برنامه وارد شود به خوبی آنها‌ رو انعکاس نمی‌دهد و به عبارت دیگه پویایی برنامه کم می‌شود و دیگر نمی‌تواند مدل شبیه‌سازی شده پروژه باشد. محاسبات تاخیر هم به خوبی انجام نمی‌شوند. فراموش نشود که محاسبه تاخیر شمشیری دو لبه‌ است؛ بعضی پیمانکارها از دیدن شناوری‌های زیاد خوشحال هم می‌شوند، چون فکر میکنند که بعدا تاخیرهای کمتری از پروژه آنها گزارش می‌شود، ولی روی دیگه سکه این است که وقتی مقرر شدگزارشتاخیرات ارائه شود و تاخیرهای مجاز را محاسبه کنند هم مقادیری کمتر از مقادیر واقعی نتیجه می‌گیرند.

 

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *