مدیریت ریسک (بخش دوم)

مدیریت ریسک  (Risk Management) بخش دوم

 

 

 

ماجرا به سه دسته تقسیم می‌شوند:

  •          ریسک‌های شناسایی شده و برنامه‌ریزی شده: یعنی ریسک‌های مهم. برنامه واکنش به این ریسک‌ها مشخص می‌شود و در قالب تعدادی فعالیت به فعالیت‌های پروژه اضافه می‌شود که هزینه و زمان خاص خودشان رو دارا میباشند. گاهی البته ماجرا پیچیده‌تر است، مثلا به این نتیجه می‌رسیم که برای محقق کردن یه ریسک مطلوب یا از بین بردن یه ریسک نامطلوب، قسمتی از کار را برون‌سپاری کنیم. تو این حالت کلا ترکیب فعالیت‌های قسمتی از برنامه‌ زمانبندی پروژه عوض می‌شود.
  •          ریسک‌های شناسایی شده و برنامه‌ریزی نشده: ریسک‌هایی که از حدی مهم‌تر نباشند برنامه‌ریزی نمی‌شوند، چون واقعا محصول آنها به زمان و انرژی اختصاص یافته به آنها نمی‌ارزد. با این حال آنها نباید فراموش شوند. مثلا همیشه احتمال وقوع و میزان تاثیر آنها دوباره ارزیابی میشوند، شاید بعد از مدتی تبدیل به یک ریسک مهم شوند و لازم باشد که برنامه‌ریزی در خصوص آنها انجام شود. کار دیگه‌ای که باید انجام شود، در نظر گرفتن حاشیه اطمینان است. در هر حال یک سری از این ریسک‌های برنامه‌ریزی نشده اتفاق می‌افتند و این اتفاق هزینه و زمانی دارد و میبایستی هزینه و زمان آنها تخمین زده شود و در قالب حاشیه اطمینان به سطوح بالای برنامه اضافه شوند.
  •          ریسک‌های شناسایی نشده: در نهایت می‌دانیم که هیچوقت نمیشود تمامی ریسک‌ها شناسایی شوند. تکلیف آن‌هایی که شناسایی نشده اند چگونه می‌شود؟ در اینجا نیاز به یک نظر کارشناسی خوب است که برآورد کند ریسک‌های شناسایی نشده همچنین پروژه‌ای چقدر زمان و هزینه در بر دارد و سپس باید آن‌ها را هم در قالب حاشیه اطمینان به برنامه اضافه شود.
ریسک یعنی چه؟
ریسک یک اتفاقی است که وقوعش حتمی نیست و اگر اتفاق بیفتد روی پروژه اثر می‌گذارد، اثر مثبت یا منفی. اگر اثر مثبت باشد به آن فرصت و اگر منفی باشد تهدید نامیده میشود.  درکل، ماجرای مدیریت ریسک هم این است که آن‌ها رو به حال خود رها نکنیم. خیلی وقت‌ها می‌شود با کارهایی ساده جلوی بروز بعضی اتفاق‌های بد را گرفت و بعضی فرصت‌های طلایی را هم از دست نداد.

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *